Hata Yaptığınızda Kendinize Nasıl Sesleniyorsunuz?

İlişkide yapılan bir hata sonrası kendini suçlamakla sorumluluk almak aynı şey değildir. Öz şefkati somut bir onarım adımıyla birlikte düşünün.

İç sesin tonunu duymak

Önemli bir günü unutmak veya yorgunken sert konuşmak sonrasında içinizden geçen cümleleri fark edin. “Ben kötü biriyim” bütün kimliğinizi yargılar; “Sözüm kırıcıydı” ise belirli bir davranışı tarif eder. Öz şefkat, yaşanan etkiyi küçümsemek anlamına gelmez. Zorlandığınızı kabul ederken yaptığınız davranışı da açık biçimde değerlendirebilirsiniz. Kendinize yönelttiğiniz dil, hatayla ilgilenmenizi kolaylaştırıyor mu yoksa sizi tamamen geri mi çekiyor, buna bakın.

Anlayış ile sorumluluğu birleştirmek

Örneğin partnerinizin sözünü kestiğinizde yalnızca yoğun gün geçirdiğinizi anlatmak yeterli olmayabilir. Önce davranışı kabul edip onun üzerinde bıraktığı etkiyi dinleyebilirsiniz. Ardından “Bir dahaki konuşmada yanıt vermeden önce bitirmeni bekleyeceğim” gibi uygulanabilir bir değişiklik seçebilirsiniz. Kendinize anlayış göstermek, karşı tarafın hemen affetmesini isteme hakkı vermez. Onarımın temposu, zarar gören kişinin ihtiyaçlarını ve sınırlarını da gözetmelidir.

Kusursuzluk yerine öğrenmeyi izlemek

Bir hafta boyunca kendinizi eleştirdiğiniz bir anı ve yerine kurabileceğiniz daha dengeli cümleyi not alın. Cümlenin aşırı olumlu olması gerekmez; doğru ve insaflı olması yeterlidir. Hata tekrar ediyorsa yalnızca güzel sözler yerine koşulları, alışkanlıkları ve destek ihtiyacını inceleyin. Kendinize daha adil yaklaşmak, değişimin zorluğunu kabul ederek bir sonraki denemeye alan açabilir. Böylece pişmanlık, bitmeyen cezalandırma yerine öğrenmeye hizmet edebilir.